भिमाद नगरपालिका को उदयमान गायक एल्विन थापा मगर

पोखरा, भनिन्छ एक चोटि समय सबैको आउँछ रे । मात्र त्यो समयलाई चिन्न सक्नु पर्छ । फेरि त्यसो भन्दैमा भाग्यमा लेखेको छ भनेर डोकोमा दुःख दुहुनु पनि बुद्धिमानी हुदैँन । मिहिनेत धर्य गर्नुपर्छ आफ्नो भाग्यलाई बदल्ने सामाथ्र्य छ मानिसमा । यस्तै भएको छ गायक एल्विन थापाको जीवनमा पनि ।

सायद उनले कहिले सोचका पनि थिएनन्, एकदिन गायक बनेर चिनिन्छन् । सायद कसैले नचिनेको र नसुनेको नाम होला एल्विन थापा ? ‘हे गोरी तिम्ले भुल्न थाल्यौँ रातो पछौँरी’ यो गीत अहिले जो कोहीको मुखमा झण्डिएको हामी पाउँछौँ । सबैले चिन्ने एल्विन पहिले आफ्नो गुजारा गर्न र पढ्न कै लागि कहिले घर बनाउने काम गर्थे भने कहिले होटलमा भाँडा माझ्थे । तनहुँ माझकोट—४ सारुडाँडामा २०४८ साल पुस १४ गते मध्यम परिवारमा एल्विनको जन्म भएको हो । बुवा आमा र दुई दाजुभाई गरि चार जनाको परिवार रहेको एल्विनको बुवा धन कमाउनकै लागि विदेशिएका थिए भने आमा दैनिक गुनारा टार्न मेलापात धाउने हुनाले अभिभावकसँग धेरै समय विताउने अवसर पाएनन् उनले । दुवै बाबुआमा आफ्नो काम व्यस्त हुनाले अभिभावकको संरक्षण नपाएको जस्तो अनुभव हुन्छ उनलाई । २०६५ मा एसएलसी गरेका उनले परिक्षा दिएपछिको ३ महिना फुपुकोमा विताए । त्यो ३ महिना उनले घर बनाउने काम गर्दै कम्यूटर सिक्ने गर्थे । त्यसपछि कलेज पढ्ने सपना बोकेर पोखरा आएका उनको सपनामा तुषारापात लाग्यो ।

आर्थिक अवस्था कमजोर भएकोले १ वर्ष कलेज पढ्नै पाएन उनले । भन्छन् । जतिबेला पढ्ने खुब मन थियो त्यसबेला पैसा थिएन, अहिले पैसा छ तर समय छैन् । उनले आफ्नो गुजारा चलाउन त्यतिबेलाको पोखराको महेन्द्रपुलमा रहेको डिमाण्ड रेष्टुरेण्टमा भाँडा माझ्ने काम सुरु गरे ( अहिले त्यो रेष्टुरेण्ट छैन् ) । उनी सुनाउँछन् ः भाँडा माझ्दा खुब रुन्थे । ५ महिना त्यहाँ काम गरेपछि उनले स्टेसन फुड क्लब ( आयुष श्रेष्ठको रेष्टुरेण्ट ) मा कुक हेल्परको रुपमा काम सुरु गरे । त्यसपछि उनले पोखराको नयाँ बजारमा रहेको महेन्द्र उच्च मा.वि.मा कलेज पनि भर्ना भए । उनले त्यहि प्ल्स टु गरे भने उनको पढाई त्यतिमै सिमित भयो ।

बाल्यकालमा धेरै नृत्य गर्ने एल्विन एसएलसी दिएपछि भने गायमा रुची बढेको सुनाउँछन् । उनले स्टेसनमा काम गर्दा जोजिजुमा तीर्थ पोखरेलसँग गीत सिक्न जाने गर्दथे । उनले २०७० मा लेखनाथ महोत्सवमा आयोजना हुने गण्डकी तारामा सहभागीता जनाएर टप टेन सम्म पुग्न सफल भएका थिए । त्यसपछि गाउँदै जाँदा उनको गायन क्षेत्रमा रुची बढ्यो र विभिन्न कार्यक्रम, मेला, महोत्सवमा गीत गाउने गर्दथे । उनको त्यो प्रतिभा देखेर उनका साथीहरु किरण गुरुङ र विजय तामाङले पनि उनलाई होसला प्रदान गर्दै गायन क्षेत्रमा अझ अगाडी बढ्न प्ररित गर्थे । त्यसैले उनले आफ्ना साथीहरु प्रेरणाका स्रोत मान्छन् । उनले आयुष श्रेष्ठलाई पनि आफ्नो प्रेरणाका स्रोत मान्छन् । आयुषले नै उनलाई गीत सिक्न पठाउने भने आयुषलेको गरेको संघर्ष देखेर नै उनमा थप उर्जा मिल्थ्यो । उनले स्टेसनमा ५ वर्ष काम गरे पछि पहिलो काम गरेको रेष्टुरेण्ट डिमाण्डका सबै सामान किनेर आफैले लेखनाथको पावरहाउसमा ससेज पोइन्ट खोले । त्यसपछि उनको जीवनशैली नै बद्लियो । अहिले उनी ३ वटा रेष्टुरेण्टका मालिक भएका छन् । उनको परिवारको आर्थिक अवस्था पनि परिवर्तन भएको छ । परिवार पनि उनीसँगै बस्छन् ।

परिवारका सदस्य उनका ३ वटा रेष्टुरेण्ट जिम्मा लिएका छन् भने उनी भने गीतलाई नै आफ्नो जीन्दगी बनाएर अगाडी बढिरहेका छन् । सानोमा ममीले चामल भिजाएर खुवाएको अझै याद छ उनलाई । आर्थिक अवस्था कमजोर भएकै कारणले उनका परिवारलाई आफन्तले राम्रो व्यवहार गर्दैनथे । त्यहि हुनाले पनि उनमा केही त गर्नैपर्छ भन्ने ईख पलायो । त्यहि ईख र मिहिनेतले उनी आज सक्षम छन् । मिङ्मा शेर्पा, यशकुमार जस्ता गायको गीत प्राय सुन्ने उनको पहिलो गीत ‘हे गोरी’ ले नै उनलाई चर्चाको शिखरमा पु¥यायो । उनको अर्को गीत उनको दोस्रो गीत ‘लजाएर मुस्कुराउने’ भन्ने गीत पनि यू—टुवमा हेर्न सकिन्छ । उनको अर्को गीत पनि आउने तयारीमा रहेको छ । कमल खत्रीको शब्द र संगीत खत्री र प्रकाश नेपाली रहेको ‘तिम्रो मिठो बोलीमा’ भन्ने आउने तयारीमा रहेको छ । गीत स्वर एल्विन र रेणुका गुरुङको रहने छ । एउटा गीत निर्माण गर्ने कुरा पनि त कम्ता गाह्रो कुरा होइन् । उनको पहिलो गीतको लागी काठमाण्डौँ १०÷१५ चोट जान आउन पथ्र्यो । मान्छे चिनेको थिए, धेरै दुःख र आर्थिक खर्च र समस्या भएको उनको भनाई । उनले गायनकै क्रम विभिन्न कार्यक्रममा सहभागीता जनाउन बाग्लुङ, सर्लाही, लम्जुङ, गृहजिल्ला तनहुँ घुमेका छन् । आफुले हात पारेको सफला देखेर परिवार पनि खुसी छन् भने नाचेर हिढ्ने मान्छे गायक भएको देखेर आफन्त, छरछिमेक र साथीभाई पनि दङ्ग छन् । तर उनलाई आफु सफल भएको जस्तो कहिले लाग्दैन रे । कारण सफल हुन निरन्तर मिहिनेत र परिश्रम गर्नुपर्छ । जुन जीवनमा गरेर कहिले सकिदैँन । उनले जीवनलाई संघर्ष, धर्य र सहनशिलताको रुपमा बुझेका छन् । स—साना काममा पनि सन्तुष्ट हुनुपर्ने सकेका छन् । अनि जति दुःख परे पनि आत्तिनुहुदैँन भन्ने जानेका छन् ।

जो व्यक्त स्वदेशमा केही नदेखेर विदेशिएका छन्, उनीलाईलाई पहिले के मा आफ्नो ईच्छा र ज्ञान छ त्यसमा सिप सिक्नुपर्ने एल्विनले सुझाउँछन् । स्वदेशमा नै केही गर्न सकिने उनको बुझाई छ । अहिले संगीत सिक्ने क्रममा काठमाण्डौँ बस्दै आएका एल्विन आगामी दिनमा पनि संगीत सिक्दै, बुझ्दै, डुब्दै, रमाउँदै जाने र संगीतबाटै अगाडी जाने सोच छ । लाईफमा म्यूजिकले खान देला, नदेला तर यसैका भविष्य अगाडी बढाउँछु उनी भन्छन् । अन्त्यमा गायक एल्विन थापाले आफुलाई माया, साथ दिने, सपोर्ट गर्ने र हौसला थपिदिने सम्पूर्ण शुभचिन्तक, आफन्त, साथीभाई, गुरुवर्ग र श्रोता दर्शकलाई धन्यवाद ज्ञापन गरेका छन् । साथै उनले आगामी दिनमा पनि यस्तै साथ, सहयोग र हौसला प्रदान गर्न आग्रह गरेका छन् ।

(Adipex)